یک کلاستر کوبرنتیز با کیفیت عملیاتی به برنامهریزی و آمادگی نیاز دارد.
اگر کلاستر کوبرنتیز شما قرار است بارهای کاری حیاتی را اجرا کند، باید طوری پیکربندی شود که تابآور باشد.
این صفحه گامهایی را توضیح میدهد که میتوانید برای راهاندازی یک کلاستر آماده عملیات،
یا برای ارتقای یک کلاستر موجود به استفاده عملیاتی، بردارید.
اگر از قبل با راهاندازی عملیاتی آشنا هستید و فقط پیوندها را میخواهید، به
گامهای بعدی بروید.
ملاحظات عملیاتی
معمولاً یک محیط کلاستر کوبرنتیز عملیاتی نسبت به محیط یادگیری شخصی، توسعه یا آزمون، الزامات بیشتری دارد.
یک محیط عملیاتی ممکن است به دسترسی امن برای کاربران متعدد، در دسترس بودن پایدار،
و منابعی برای سازگاری با تقاضاهای متغیر نیاز داشته باشد.
وقتی تصمیم میگیرید محیط عملیاتی کوبرنتیز شما کجا قرار بگیرد
(درونسازمانی یا در فضای ابری) و چه مقدار از مدیریت را خودتان بر عهده بگیرید
یا به دیگران بسپارید، در نظر بگیرید که الزامات کلاستر کوبرنتیز شما
تحت تأثیر این مسائل چگونه شکل میگیرد:
در دسترس بودن: یک محیط یادگیری کوبرنتیز روی یک ماشین
یک نقطه شکست واحد (Single Point of Failure) دارد. ایجاد یک کلاستر با دسترسی بالا یعنی در نظر گرفتن این موارد:
داشتن تعداد کافی گره worker در دسترس، یا گرههایی که بتوانند بهسرعت در دسترس قرار بگیرند، متناسب با تغییر بارهای کاری.
مقیاس: اگر انتظار دارید محیط عملیاتی کوبرنتیز شما حجم پایداری از
تقاضا دریافت کند، ممکن است بتوانید ظرفیت مورد نیاز را تنظیم کنید و کار را تمامشده بدانید. با این حال،
اگر انتظار دارید تقاضا در طول زمان رشد کند یا بر اساس چیزهایی مانند
فصل یا رویدادهای خاص بهشدت تغییر کند، باید برنامهریزی کنید که چگونه مقیاس را افزایش دهید تا فشار بیشتر
درخواستها روی control plane و گرههای worker کاهش یابد، یا مقیاس را کم کنید تا منابع بلااستفاده کاهش پیدا کند.
امنیت و مدیریت دسترسی: روی کلاستر یادگیری کوبرنتیز خودتان
دسترسی کامل مدیر دارید. اما کلاسترهای مشترک با بارهای کاری مهم، و
بیش از یک یا دو کاربر، به رویکرد دقیقتری نیاز دارند درباره اینکه چه کسی و چه چیزی میتواند
به منابع کلاستر دسترسی داشته باشد. میتوانید از کنترل دسترسی مبتنی بر نقش
(RBAC) و سازوکارهای امنیتی دیگر استفاده کنید
تا مطمئن شوید کاربران و بارهای کاری به منابع مورد نیازشان دسترسی دارند،
در حالی که بارهای کاری و خود کلاستر امن میمانند.
میتوانید با مدیریت سیاستها و
منابع کانتینر
برای منابعی که کاربران و بارهای کاری به آنها دسترسی دارند محدودیت تعیین کنید.
پیش از آنکه خودتان یک محیط عملیاتی کوبرنتیز بسازید، در نظر بگیرید
بخشی یا همه این کار را به ارائهدهندگان
راهکارهای ابری آماده
یا دیگر شرکای کوبرنتیز بسپارید.
گزینهها عبارتاند از:
بدون سرور (Serverless): فقط بارهای کاری را روی تجهیزات شخص ثالث اجرا کنید، بدون آنکه
اصلاً یک کلاستر را مدیریت کنید. برای چیزهایی مانند مصرف CPU، حافظه و
درخواستهای دیسک هزینه پرداخت میکنید.
control plane مدیریتشده: اجازه دهید ارائهدهنده مقیاس و در دسترس بودن
control plane کلاستر را مدیریت کند و وصلهها و ارتقاها را هم انجام دهد.
گرههای worker مدیریتشده: استخرهای گره را مطابق نیاز خود پیکربندی کنید،
سپس ارائهدهنده مطمئن میشود آن گرهها در دسترساند و در صورت نیاز آماده
اعمال ارتقا هستند.
یکپارچهسازی: ارائهدهندگانی وجود دارند که کوبرنتیز را با سرویسهای دیگری که ممکن است نیاز داشته باشید یکپارچه میکنند،
مانند ذخیرهسازی، رجیستریهای کانتینر، روشهای احراز هویت
و ابزارهای توسعه.
چه خودتان یک کلاستر عملیاتی کوبرنتیز بسازید و چه با
شرکا کار کنید، بخشهای زیر را مرور کنید تا نیازهای خود را در ارتباط با
control plane، گرههای worker، دسترسی کاربر و
منابع بار کاری کلاستر ارزیابی کنید.
راهاندازی کلاستر عملیاتی
در یک کلاستر کوبرنتیز با کیفیت عملیاتی، control plane کلاستر را
از طریق سرویسهایی مدیریت میکند که میتوانند به شکلهای مختلف روی چند رایانه پخش شوند.
هر گره worker، با این حال، یک موجودیت واحد است که
برای اجرای پادهای کوبرنتیز پیکربندی شده است.
control plane عملیاتی
سادهترین کلاستر کوبرنتیز تمام سرویسهای control plane و گره worker را
روی یک ماشین اجرا میکند. میتوانید آن محیط را با افزودن
گرههای worker گسترش دهید، همانطور که در نمودار
اجزای کوبرنتیز نشان داده شده است.
اگر قرار است کلاستر برای مدت کوتاهی در دسترس باشد، یا در صورت بروز مشکل جدی
بتوان آن را کنار گذاشت، این چیدمان ممکن است نیاز شما را برآورده کند.
اما اگر به یک کلاستر پایدارتر و با دسترسی بالا نیاز دارید، باید
راههای گسترش control plane را در نظر بگیرید. طبق طراحی، سرویسهای control plane
که روی یک ماشین اجرا میشوند دسترسی بالا ندارند.
اگر روشن و در حال اجرا ماندن کلاستر
و اطمینان از امکان تعمیر آن در صورت بروز مشکل مهم است،
این گامها را در نظر بگیرید:
انتخاب ابزارهای استقرار: میتوانید یک control plane را با ابزارهایی مانند
kubeadm، kops و kubespray مستقر کنید. برای نکتههای استقرار با کیفیت عملیاتی با هر یک از این روشها،
نصب کوبرنتیز با ابزارهای استقرار
را ببینید. مجریهای کانتینر مختلفی
برای استفاده همراه با استقرار شما در دسترساند.
مدیریت گواهینامهها: ارتباطات امن بین سرویسهای control plane
با گواهینامه پیادهسازی میشود. گواهینامهها هنگام استقرار بهطور خودکار تولید میشوند،
یا میتوانید آنها را با مرجع صدور گواهی خودتان تولید کنید.
برای جزئیات، گواهینامهها و الزامات PKI را ببینید.
پیکربندی متعادلکننده بار برای apiserver: یک متعادلکننده بار پیکربندی کنید
تا درخواستهای API بیرونی را بین نمونههای سرویس apiserver که روی گرههای مختلف اجرا میشوند توزیع کند. برای جزئیات،
ایجاد یک متعادلکننده بار بیرونی
را ببینید.
جداسازی و پشتیبانگیری از سرویس etcd: سرویسهای etcd میتوانند روی همان ماشینهایی که
دیگر سرویسهای control plane اجرا میشوند کار کنند، یا برای امنیت و در دسترس بودن بیشتر روی ماشینهای جداگانه اجرا شوند.
چون etcd دادههای پیکربندی کلاستر را ذخیره میکند،
پشتیبانگیری از پایگاهداده etcd باید بهطور منظم انجام شود تا در صورت نیاز بتوانید
آن پایگاهداده را تعمیر کنید.
برای جزئیات پیکربندی و استفاده از etcd، پرسشهای متداول etcd را ببینید.
برای جزئیات،
مدیریت کلاسترهای etcd برای کوبرنتیز
و راهاندازی یک کلاستر etcd با دسترسی بالا با kubeadm
را ببینید.
ایجاد چند سامانه control plane: برای دسترسی بالا،
control plane نباید به یک ماشین محدود شود. اگر سرویسهای control plane
توسط یک سرویس init (مانند systemd) اجرا میشوند، هر سرویس باید روی
دستکم سه ماشین اجرا شود. با این حال، اجرای سرویسهای control plane بهصورت پاد در
کوبرنتیز تضمین میکند که تعداد رپلیکاهایی که از سرویسها درخواست میکنید
همیشه در دسترس باشد.
زمانبند باید در برابر خطا مقاوم باشد،
اما لازم نیست دسترسی بالا داشته باشد. برخی ابزارهای استقرار الگوریتم اجماع Raft
را برای انتخاب رهبر سرویسهای کوبرنتیز تنظیم میکنند. اگر
نمونه اصلی از دسترس خارج شود، سرویس دیگری خود را انتخاب میکند و کار را بر عهده میگیرد.
گسترش در چند ناحیه: اگر در دسترس ماندن کلاستر در همه زمانها
حیاتی است، ایجاد کلاستری را در نظر بگیرید که در چند مرکز داده اجرا شود؛
در محیطهای ابری به این مراکز داده ناحیه (zone) گفته میشود. گروههایی از ناحیهها منطقه (region) نامیده میشوند.
با پخش کردن یک کلاستر در
چند ناحیه همان منطقه، احتمال ادامه کار کلاستر
حتی اگر یک ناحیه از دسترس خارج شود بیشتر میشود.
برای جزئیات، اجرا در چندین ناحیه (zones) را ببینید.
مدیریت قابلیتهای جاری: اگر قصد دارید کلاستر را در طول زمان نگه دارید،
کارهایی هست که باید برای حفظ سلامت و امنیت آن انجام دهید. برای مثال،
اگر با kubeadm نصب کردهاید، دستورالعملهایی برای
مدیریت گواهینامه
و ارتقای کلاسترهای kubeadm وجود دارد.
برای فهرست بلندتری از کارهای مدیریتی کوبرنتیز،
مدیریت یک کلاستر
را ببینید.
بارهای کاری با کیفیت عملیاتی باید تابآور باشند و هر چیزی که به آن وابستهاند
نیز باید تابآور باشد (مانند CoreDNS). چه control plane را خودتان مدیریت کنید
و چه یک ارائهدهنده ابری این کار را برای شما انجام دهد، همچنان باید در نظر بگیرید
که میخواهید گرههای worker خود را چگونه مدیریت کنید (که به آنها بهسادگی گره هم گفته میشود).
پیکربندی گرهها: گرهها میتوانند ماشین فیزیکی یا مجازی باشند. اگر میخواهید
گرههای خودتان را بسازید و مدیریت کنید، میتوانید یک سیستمعامل پشتیبانیشده نصب کنید،
سپس سرویسهای گره مناسب را اضافه و اجرا کنید. در نظر بگیرید:
تقاضاهای بارهای کاری هنگام راهاندازی گرهها، با در دسترس بودن حافظه، CPU و سرعت دیسک و ظرفیت ذخیرهسازی مناسب.
اینکه سامانههای رایانهای عمومی کافی هستند یا بارهای کاریای دارید که به پردازنده GPU، گرههای ویندوز یا جداسازی VM نیاز دارند.
اعتبارسنجی گرهها: برای اطلاعات درباره اطمینان از اینکه یک گره الزامات پیوستن
به یک کلاستر کوبرنتیز را برآورده میکند، تنظیمات معتبر گره را ببینید.
افزودن گرهها به کلاستر: اگر کلاستر را خودتان مدیریت میکنید، میتوانید
با راهاندازی ماشینهای خودتان و افزودن دستی آنها، یا با ثبت خودکار آنها در apiserver کلاستر، گره اضافه کنید.
برای اطلاعات درباره نحوه پیکربندی کوبرنتیز برای افزودن گره به این شکلها، بخش
گرهها را ببینید.
مقیاسدهی گرهها: برای ظرفیتی که کلاستر در نهایت به آن نیاز خواهد داشت برنامهای داشته باشید.
برای کمک به تعیین تعداد گرههای مورد نیاز بر اساس تعداد پادها و
کانتینرهایی که باید اجرا کنید، ملاحظات مربوط به کلاسترهای بزرگ را ببینید.
اگر گرهها را خودتان مدیریت میکنید، این کار میتواند به معنای
خرید و نصب تجهیزات فیزیکی خودتان باشد.
مقیاسدهی خودکار گرهها: مقیاسدهی خودکار گره را بخوانید تا با
ابزارهای موجود برای مدیریت خودکار گرهها و ظرفیتی که
فراهم میکنند آشنا شوید.
راهاندازی بررسی سلامت گره: برای بارهای کاری مهم، میخواهید مطمئن شوید
گرهها و پادهای در حال اجرا روی آن گرهها سالماند. با استفاده از
دیمون Node Problem Detector
میتوانید از سلامت گرهها مطمئن شوید.
مدیریت کاربر در محیط عملیاتی
در محیط عملیاتی، ممکن است از مدلی که در آن شما یا گروه کوچکی از
افراد به کلاستر دسترسی دارند، به جایی برسید که دهها یا
صدها نفر بالقوه دسترسی داشته باشند. در یک محیط یادگیری یا نمونه اولیه پلتفرم، ممکن است برای همه کارها یک
حساب مدیریتی واحد داشته باشید. در محیط عملیاتی، حسابهای بیشتری با سطحهای دسترسی متفاوت به namespaceهای مختلف میخواهید.
پذیرفتن یک کلاستر با کیفیت عملیاتی یعنی تصمیم بگیرید چگونه
میخواهید بهصورت گزینشی به کاربران دیگر اجازه دسترسی بدهید. بهطور خاص، باید
راهبردهایی برای تأیید هویت کسانی که میخواهند به کلاستر شما دسترسی پیدا کنند
(احراز هویت) و تصمیمگیری درباره اینکه آیا اجازه انجام کاری را که درخواست میکنند دارند
(مجوزدهی) انتخاب کنید:
احراز هویت: apiserver میتواند کاربران را با گواهینامههای کلاینت،
توکنهای bearer، یک پروکسی احراز هویت، یا احراز هویت پایه HTTP شناسایی کند.
میتوانید انتخاب کنید کدام روشهای احراز هویت را میخواهید استفاده کنید.
با استفاده از افزونهها، apiserver میتواند از روشهای احراز هویت موجود سازمان شما،
مانند LDAP یا Kerberos، بهره ببرد. برای شرح این روشهای مختلف احراز هویت کاربران کوبرنتیز،
احراز هویت
را ببینید.
مجوزدهی: وقتی میخواهید کاربران عادی را مجاز کنید، احتمالاً بین
مجوزدهی RBAC و ABAC یکی را انتخاب میکنید. برای مرور حالتهای مختلف مجوزدهی حسابهای کاربری
(و همچنین دسترسی حساب سرویس به کلاستر)،
نمای کلی مجوزدهی را ببینید:
کنترل دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC): به شما امکان میدهد
با دادن مجموعههای مشخصی از مجوزها به کاربران احراز هویتشده، دسترسی به کلاستر را اختصاص دهید.
مجوزها را میتوان برای یک namespace مشخص (Role) یا در سراسر کلاستر
(ClusterRole) اختصاص داد. سپس با RoleBinding و ClusterRoleBinding، آن مجوزها را میتوان به
کاربران مشخص متصل کرد.
کنترل دسترسی مبتنی بر ویژگی (ABAC): به شما امکان میدهد
بر اساس ویژگیهای منبع در کلاستر سیاست بسازید و بر اساس همان ویژگیها دسترسی را مجاز یا رد کنید.
هر خط از یک فایل سیاست، ویژگیهای نسخهبندی (apiVersion
و kind) و نگاشتی از ویژگیهای spec را مشخص میکند تا با فاعل (کاربر یا گروه)، ویژگی منبع،
ویژگی غیرمنبع (/version یا /apis) و readonly مطابقت داده شود. برای جزئیات،
نمونهها را ببینید.
بهعنوان کسی که احراز هویت و مجوزدهی را روی کلاستر عملیاتی کوبرنتیز تنظیم میکند، این موارد را در نظر بگیرید:
تنظیم حالت مجوزدهی: وقتی سرور API کوبرنتیز
(kube-apiserver)
راهاندازی میشود، حالتهای مجوزدهی پشتیبانیشده باید با یک فایل --authorization-config یا پرچم --authorization-mode
تنظیم شوند. برای مثال، آن پرچم در فایل kube-adminserver.yaml (در /etc/kubernetes/manifests)
میتواند روی Node,RBAC تنظیم شود. این کار مجوزدهی Node و RBAC را برای درخواستهای احراز هویتشده مجاز میکند.
ایجاد گواهینامههای کاربر و اتصال نقش (RBAC): اگر از مجوزدهی RBAC
استفاده میکنید، کاربران میتوانند یک CertificateSigningRequest (CSR) بسازند که
مرجع صدور گواهی کلاستر آن را امضا کند. سپس میتوانید Roleها و ClusterRoleها را به هر کاربر متصل کنید.
برای جزئیات، درخواستهای امضای گواهینامه
را ببینید.
ایجاد سیاستهایی که ویژگیها را ترکیب میکنند (ABAC): اگر از مجوزدهی ABAC
استفاده میکنید، میتوانید ترکیبهایی از ویژگیها را بهصورت سیاست اختصاص دهید تا
کاربران یا گروههای انتخابشده برای دسترسی به منابع خاص (مانند یک
پاد)، namespace یا apiGroup مجاز شوند. برای اطلاعات بیشتر،
نمونهها را ببینید.
در نظر گرفتن کنترلکنندههای پذیرش: شکلهای دیگری از مجوزدهی برای
درخواستهایی که از طریق سرور API وارد میشوند شامل
احراز هویت توکن با Webhook
است.
Webhookها و دیگر انواع ویژه مجوزدهی باید با افزودن
کنترلکنندههای پذیرش
به سرور API فعال شوند.
تعیین محدودیت برای منابع بار کاری
تقاضاهای بارهای کاری عملیاتی میتوانند هم درون و هم بیرون
control plane کوبرنتیز فشار ایجاد کنند. هنگام آمادهسازی برای
نیازهای بارهای کاری کلاستر، این موارد را در نظر بگیرید:
تعیین محدودیتهای namespace: سهمیههای هر namespace را برای چیزهایی مانند حافظه و CPU تنظیم کنید. برای جزئیات،
مدیریت منابع حافظه، CPU و API
را ببینید.
آمادگی برای تقاضای DNS: اگر انتظار دارید بارهای کاری بهشدت مقیاس بگیرند،
سرویس DNS شما هم باید آماده مقیاسگیری باشد.
مقیاسدهی خودکار سرویس DNS در یک کلاستر را ببینید.
ایجاد حسابهای سرویس بیشتر: حسابهای کاربری تعیین میکنند کاربران روی یک کلاستر چه کاری میتوانند
انجام دهند، در حالی که یک حساب سرویس دسترسی پاد را درون یک
namespace مشخص تعریف میکند. بهطور پیشفرض، یک پاد حساب سرویس پیشفرض namespace خود را برمیگیرد.
برای اطلاعات درباره ایجاد یک حساب سرویس جدید،
مدیریت حسابهای سرویس
را ببینید. برای مثال، ممکن است بخواهید:
Secretهایی اضافه کنید که یک پاد بتواند از آنها برای دریافت ایمیج از یک رجیستری کانتینر مشخص استفاده کند. برای یک نمونه،
پیکربندی حسابهای سرویس برای پادها
را ببینید.
مجوزهای RBAC را به یک حساب سرویس اختصاص دهید. برای جزئیات،
مجوزهای ServiceAccount
را ببینید.
اگر ساخت کلاستر خودتان را انتخاب میکنید، برنامهریزی کنید که چگونه
گواهینامهها را مدیریت کنید
و دسترسی بالا را برای قابلیتهایی مانند
etcd
و
سرور API
تنظیم کنید.
توجه: Dockershim از نسخه 1.24 از پروژه کوبرنتیز حذف شده است. برای جزئیات بیشتر سوالات متداول حذف Dockershim را بخوانید.
باید روی هر گره (Node) کلاستر یک
محیط اجرای کانتینر
نصب کنید تا پادها بتوانند آنجا اجرا شوند. این صفحه شرح میدهد
چه کارهایی لازم است و وظایف مرتبط با راهاندازی گرهها را توضیح میدهد.
کوبرنتیز 1.37 ایجاب میکند از یک محیط اجرای کانتینر استفاده کنید که با
رابط محیط اجرای کانتینر (CRI) سازگار باشد.
نسخههای کوبرنتیز پیش از v1.24 یکپارچگی مستقیمی با Docker Engine داشتند
که از مؤلفهای به نام dockershim استفاده میکرد. آن یکپارچگی مستقیم ویژه دیگر
بخشی از کوبرنتیز نیست (این حذف بهعنوان بخشی از انتشار v1.20
اعلام شد).
میتوانید
بررسی کنید آیا حذف Dockershim بر شما اثر میگذارد
را بخوانید تا بفهمید این حذف چگونه ممکن است بر شما اثر بگذارد. برای آشنایی با مهاجرت از dockershim،
مهاجرت از dockershim را ببینید.
اگر نسخهای از کوبرنتیز غیر از v1.37 را اجرا میکنید،
مستندات همان نسخه را بررسی کنید.
نصب و پیکربندی پیشنیازها
پیکربندی شبکه
بهطور پیشفرض، هسته لینوکس اجازه نمیدهد بستههای IPv4
بین رابطها مسیریابی شوند. بیشتر پیادهسازیهای شبکه کلاستر کوبرنتیز
این تنظیم را (در صورت نیاز) تغییر میدهند، اما برخی انتظار دارند
مدیر این کار را برای آنها انجام دهد. (برخی همچنین انتظار دارند پارامترهای sysctl دیگری
تنظیم شود، ماژولهای هسته بارگذاری شود و مانند آن؛ مستندات
پیادهسازی شبکه خودتان را ببینید.)
فعالسازی هدایت بسته IPv4
برای فعال کردن دستی هدایت بسته IPv4:
# پارامترهای sysctl مورد نیاز راهاندازی؛ این پارامترها پس از راهاندازی مجدد باقی میمانندcat <<EOF | sudo tee /etc/sysctl.d/k8s.conf
net.ipv4.ip_forward = 1
EOF# اعمال پارامترهای sysctl بدون راهاندازی مجددsudo sysctl --system
بررسی کنید که net.ipv4.ip_forward روی 1 تنظیم شده باشد:
sysctl net.ipv4.ip_forward
درایورهای cgroup
در لینوکس، از گروههای کنترل
برای محدود کردن منابعی که به فرایندها تخصیص مییابد استفاده میشود.
هم kubelet و هم
محیط اجرای کانتینر زیرین باید با گروههای کنترل ارتباط برقرار کنند تا
مدیریت منابع پادها و کانتینرها
را اعمال کنند و منابعی مانند درخواستها و محدودیتهای cpu/حافظه را تنظیم کنند. برای ارتباط با گروههای
کنترل، kubelet و محیط اجرای کانتینر باید از یک درایور cgroup استفاده کنند.
بسیار مهم است که kubelet و محیط اجرای کانتینر از یک درایور cgroup
یکسان استفاده کنند و به یک شکل پیکربندی شده باشند.
درایور cgroupfsدرایور cgroup پیشفرض در kubelet است.
وقتی از درایور cgroupfs استفاده میشود، kubelet و محیط اجرای کانتینر مستقیماً با
سیستمفایل cgroup ارتباط برقرار میکنند تا cgroupها را پیکربندی کنند.
وقتی systemd سیستم
init باشد، درایور cgroupfsتوصیه نمیشود، چون systemd انتظار دارد یک مدیر cgroup واحد روی
سامانه باشد. علاوه بر این، اگر از cgroup v2 استفاده میکنید، بهجای cgroupfs از درایور cgroup
systemd استفاده کنید.
درایور cgroup از نوع systemd
وقتی systemd بهعنوان سیستم init
یک توزیع لینوکس انتخاب میشود، فرایند init یک گروه کنترل ریشه
(cgroup) میسازد و مصرف میکند و نقش مدیر cgroup را دارد.
systemd یکپارچگی تنگاتنگی با cgroupها دارد و برای هر واحد systemd
یک cgroup تخصیص میدهد. در نتیجه، اگر systemd را بهعنوان سیستم init همراه با درایور
cgroupfs به کار ببرید، سامانه دو مدیر cgroup متفاوت خواهد داشت.
دو مدیر cgroup دو دیدگاه متفاوت از منابع موجود و در حال استفاده
سامانه ایجاد میکنند. در برخی موارد، گرههایی که برای kubelet و محیط اجرای کانتینر روی cgroupfs پیکربندی شدهاند
اما بقیه فرایندها را با systemd اجرا میکنند،
زیر فشار منابع ناپایدار میشوند.
راه کاهش این ناپایداری آن است که وقتی systemd سیستم init انتخابشده است،
systemd را بهعنوان درایور cgroup برای kubelet و محیط اجرای کانتینر به کار ببرید.
برای تنظیم systemd بهعنوان درایور cgroup، گزینه
KubeletConfiguration
به نام cgroupDriver را ویرایش کنید و آن را روی systemd بگذارید. برای مثال:
اگر systemd را بهعنوان درایور cgroup برای kubelet پیکربندی کنید، باید
systemd را بهعنوان درایور cgroup محیط اجرای کانتینر هم پیکربندی کنید. برای دستورالعمل، به
مستندات محیط اجرای کانتینر خودتان مراجعه کنید. برای مثال:
در کوبرنتیز 1.37، وقتی دروازه ویژگیKubeletCgroupDriverFromCRI
فعال باشد و محیط اجرای کانتینر از RPC مربوط به RuntimeConfig در CRI پشتیبانی کند،
kubelet درایور cgroup مناسب را بهطور خودکار از محیط اجرا تشخیص میدهد
و تنظیم cgroupDriver درون پیکربندی kubelet را نادیده میگیرد.
با این حال، نسخههای قدیمیتر محیطهای اجرای کانتینر (بهطور مشخص
containerd نسخه 1.y و پایینتر) از RPC مربوط به RuntimeConfig در CRI پشتیبانی نمیکنند و
ممکن است به این پرسوجو پاسخ درست ندهند؛ در این صورت Kubelet به مقدار
پرچم --cgroup-driver خودش برمیگردد.
در کوبرنتیز ۱.۳۸ این رفتار بازگشت حذف میشود و نسخههای قدیمیتر
containerd با kubeletهای جدیدتر با شکست مواجه میشوند.
احتیاط:
تغییر درایور cgroup گرهای که به یک کلاستر پیوسته است عملیاتی حساس است.
اگر kubelet پادها را بر اساس قواعد یک درایور cgroup ساخته باشد، تغییر محیط اجرای
کانتینر به درایور cgroup دیگر میتواند هنگام تلاش برای ساخت دوباره sandbox پاد
برای آن پادهای موجود خطا ایجاد کند. راهاندازی مجدد kubelet ممکن است این خطاها را برطرف نکند.
اگر خودکارسازیای دارید که این کار را ممکن میکند، گره را با گرهای دیگر که پیکربندی بهروز دارد جایگزین کنید،
یا آن را با خودکارسازی دوباره نصب کنید.
پشتیبانی از نسخه CRI
محیط اجرای کانتینر شما باید از نسخه v1 رابط محیط اجرای کانتینر پشتیبانی کند.
کوبرنتیز از v1.26 به بعدفقط با نسخه v1 از API مربوط به CRI کار میکند. اگر یک محیط اجرای کانتینر از API نسخه v1 پشتیبانی نکند،
kubelet بهعنوان گره ثبت نمیشود.
محیطهای اجرای کانتینر
توجه: این بخش به پروژههای شخص ثالث که قابلیتهای مورد نیاز کوبرنتیز را ارائه میدهند لینک میدهد. نویسندگان پروژه کوبرنتیز مسئول این پروژهها نیستند که به ترتیب حروف الفبا لیست شدهاند. برای افزودن پروژه به این لیست، قبل از ارسال تغییر راهنمای محتوا را بخوانید. اطلاعات بیشتر.
containerd
این بخش گامهای لازم برای استفاده از containerd بهعنوان محیط اجرای CRI را شرح میدهد.
برای نصب containerd روی سامانه خود، دستورالعملهای
شروع کار با containerd را دنبال کنید.
پس از آنکه یک فایل پیکربندی معتبر config.toml ساختید، به این گام برگردید.
این فایل را میتوانید در مسیر /etc/containerd/config.toml پیدا کنید.
این فایل را میتوانید در مسیر C:\Program Files\containerd\config.toml پیدا کنید.
در لینوکس، سوکت پیشفرض CRI برای containerd برابر است با /run/containerd/containerd.sock.
در ویندوز، نقطه پایانی پیشفرض CRI برابر است با npipe://./pipe/containerd-containerd.
پیکربندی درایور cgroup از نوع systemd
برای استفاده از درایور cgroup از نوع systemd در /etc/containerd/config.toml همراه با runc،
پیکربندی زیر را بر اساس نسخه Containerd خود تنظیم کنید.
اگر از cgroup v2 استفاده میکنید، درایور cgroup از نوع systemd توصیه میشود.
توجه:
اگر containerd را از یک بسته نصب کردهاید (برای مثال RPM یا .deb)، ممکن است ببینید
افزونه یکپارچهسازی CRI بهطور پیشفرض غیرفعال است.
برای استفاده از containerd همراه با کوبرنتیز باید پشتیبانی CRI فعال باشد. مطمئن شوید cri
در فهرست disabled_plugins درون /etc/containerd/config.toml نیست؛
اگر آن فایل را تغییر دادید، containerd را هم دوباره راهاندازی کنید.
اگر پس از نصب اولیه کلاستر یا پس از
نصب یک CNI با حلقه خرابی کانتینر (crash loop) مواجه شدید، پیکربندی containerd همراه بسته ممکن است
پارامترهای پیکربندی ناسازگار داشته باشد. بازنشانی پیکربندی containerd را با
containerd config default > /etc/containerd/config.toml در نظر بگیرید، همانطور که در
getting-started.md
آمده است، و سپس پارامترهای پیکربندی ذکرشده در بالا را متناسب تنظیم کنید.
اگر این تغییر را اعمال میکنید، حتماً containerd را دوباره راهاندازی کنید:
sudo systemctl restart containerd
در کوبرنتیز v1.28 میتوانید تشخیص خودکار درایور
cgroup را بهعنوان یک قابلیت آلفا فعال کنید. برای جزئیات بیشتر، درایور cgroup از نوع systemd
را ببینید.
جایگزینی ایمیج sandbox (pause)
در پیکربندی containerd میتوانید ایمیج
sandbox را با تنظیم پیکربندی زیر بازنویسی کنید:
CRI-O بهطور پیشفرض از درایور cgroup از نوع systemd استفاده میکند، که احتمالاً برای شما درست کار میکند.
برای جابهجایی به درایور cgroup از نوع cgroupfs، یا
/etc/crio/crio.conf را ویرایش کنید یا یک پیکربندی drop-in در
/etc/crio/crio.conf.d/02-cgroup-manager.conf بگذارید، برای مثال:
باید به conmon_cgroup تغییر یافته هم توجه کنید؛ هنگام استفاده از CRI-O با cgroupfs باید روی مقدار
pod تنظیم شود. بهطور کلی لازم است پیکربندی درایور
cgroup در kubelet (که معمولاً از راه kubeadm انجام میشود) و CRI-O
همگام بماند.
در کوبرنتیز v1.28 میتوانید تشخیص خودکار درایور
cgroup را بهعنوان یک قابلیت آلفا فعال کنید. برای جزئیات بیشتر، درایور cgroup از نوع systemd
را ببینید.
برای CRI-O، سوکت CRI بهطور پیشفرض /var/run/crio/crio.sock است.
جایگزینی ایمیج sandbox (pause)
در پیکربندی CRI-O میتوانید مقدار پیکربندی زیر را تنظیم کنید:
این گزینه پیکربندی از بارگذاری زنده پیکربندی برای اعمال تغییر پشتیبانی میکند: systemctl reload crio، یا با فرستادن
SIGHUP به فرایند crio.
Docker Engine
توجه:
این دستورالعملها فرض میکنند برای یکپارچه کردن
Docker Engine با کوبرنتیز از آداپتور
cri-dockerd استفاده میکنید.
روی هر یک از گرهها، Docker را برای توزیع لینوکس خود مطابق
نصب Docker Engine نصب کنید.
cri-dockerd را نصب کنید و دستورالعملهای بخش نصب مستندات را دنبال کنید.
برای cri-dockerd، سوکت CRI بهطور پیشفرض /run/cri-dockerd.sock است.
Mirantis Container Runtime
Mirantis Container Runtime (MCR) یک محیط اجرای کانتینر
تجاری است که پیشتر با نام Docker Enterprise Edition شناخته میشد.
میتوانید Mirantis Container Runtime را با کوبرنتیز و با استفاده از مؤلفه متنباز
cri-dockerd که همراه MCR است به کار ببرید.
برای آشنایی بیشتر با نحوه نصب Mirantis Container Runtime،
به راهنمای استقرار MCR مراجعه کنید.
برای یافتن مسیر سوکت CRI، واحد systemd به نام cri-docker.socket را بررسی کنید.
جایگزینی ایمیج sandbox (pause)
آداپتور cri-dockerd یک آرگومان خط فرمان میپذیرد تا
مشخص کند کدام ایمیج کانتینر بهعنوان کانتینر زیرساخت پاد («ایمیج pause») استفاده شود.
آرگومان خط فرمان مورد استفاده --pod-infra-container-image است.
گامهای بعدی
علاوه بر یک محیط اجرای کانتینر، کلاستر شما به یک
افزونه شبکه در حال کار نیاز دارد.
2 - نصب کوبرنتیز با ابزارهای استقرار
روشها و ابزارهای زیادی برای راهاندازی کلاستر کوبرنتیز خودتان در محیط عملیاتی وجود دارد.
برای مثال:
Cluster API: زیرپروژهای از کوبرنتیز که بر
ارائه APIهای اعلانی و ابزارهایی برای سادهسازی تهیهسازی، ارتقا و بهرهبرداری از
چندین کلاستر کوبرنتیز تمرکز دارد.
kops: ابزاری خودکار برای تهیهسازی کلاستر.
برای آموزشها، بهترین شیوهها، گزینههای پیکربندی و اطلاعات مربوط به
ارتباط با جامعه، جزئیات را در
وبسایت kOps ببینید.
kubespray:
ترکیبی از playbookهای Ansible،
فهرست (inventory)،
ابزارهای تهیهسازی، و دانش تخصصی برای کارهای عمومی مدیریت پیکربندی
سیستمعامل و کلاسترهای کوبرنتیز. میتوانید از طریق کانال Slack
#kubespray با جامعه در تماس باشید.
2.1 - راهاندازی کلاسترها با kubeadm
2.1.1 - نصب kubeadm
این صفحه نحوه نصب جعبه ابزار kubeadm را نشان میدهد.
برای کسب اطلاعات در مورد نحوه ایجاد یک کلاستر با kubeadm پس از انجام این فرآیند نصب، به صفحه ایجاد یک کلاستر با kubeadm مراجعه کنید.
این راهنمای نصب برای کوبرنتیز v1.37 است. اگر میخواهید از نسخه دیگری از کوبرنتیز استفاده کنید، لطفاً به صفحات زیر مراجعه کنید:
یک میزبان لینوکس سازگار. پروژه کوبرنتیز دستورالعملهای عمومی برای توزیعهای لینوکس مبتنی بر Debian و Red Hat و توزیعهای بدون مدیر بسته ارائه میدهد.
۲ گیگابایت یا بیشتر رم برای هر دستگاه (هر چه کمتر باشد، فضای کمی برای برنامههای شما باقی میماند).
۲ پردازنده مرکزی یا بیشتر برای ماشینهای کنترلی.
اتصال کامل شبکه بین تمام ماشینهای موجود در کلاستر (شبکه عمومی یا خصوصی اشکالی ندارد).
نام میزبان، نشانی(آدرس) MAC و شناسه محصول منحصر به فرد برای هر گره(node). برای جزئیات بیشتر به اینجا مراجعه کنید.
پورتهای خاصی روی دستگاههای شما باز هستند. برای جزئیات بیشتر به اینجا مراجعه کنید.
توجه:
نصب kubeadm از طریق فایل های باینری انجام میشود که از پیوند پویا استفاده میکنند و فرض میکنند که سیستم هدف شما glibc را ارائه میدهد.
این یک فرض منطقی در بسیاری از توزیعهای لینوکس (از جمله دبیان، اوبونتو، فدورا، CentOS و غیره) است.
اما همیشه در مورد توزیعهای سفارشی و سبک که به طور پیشفرض glibc را شامل نمیشوند، مانند Alpine Linux، صدق نمیکند.
انتظار میرود که توزیع یا شامل glibc یا یک لایه سازگاری باشد که نمادهای مورد انتظار را ارائه میدهد.
نسخه سیستم عامل خود را بررسی کنید
توجه: این بخش به پروژههای شخص ثالث که قابلیتهای مورد نیاز کوبرنتیز را ارائه میدهند لینک میدهد. نویسندگان پروژه کوبرنتیز مسئول این پروژهها نیستند که به ترتیب حروف الفبا لیست شدهاند. برای افزودن پروژه به این لیست، قبل از ارسال تغییر راهنمای محتوا را بخوانید. اطلاعات بیشتر.
پروژه kubeadm از هستههای LTS پشتیبانی میکند. برای مشاهده به لیست هسته(kernel)های LTS مراجعه کنید.
شما میتوانید با استفاده از دستور uname -r نسخه هسته(kernel) را دریافت کنید.
یک کلاستر کوبرنتیز که توسط kubeadm ایجاد میشود، به نرمافزاری بستگی دارد که از ویژگیهای هسته(kernel) استفاده میکند.
این نرمافزار شامل، اما نه محدود به
container runtime،
kubelet، و یک افزونه Container Network Interface میشود.
برای کمک به شما در جلوگیری از خطاهای غیرمنتظره ناشی از عدم پشتیبانی از نسخه هسته، kubeadm بررسی پیش از اجرای SystemVerification را اجرا میکند. اگر نسخه هسته(kernel) پشتیبانی نشود، این بررسی با شکست مواجه میشود.
اگر میدانید که هسته(kernel) شما ویژگیهای مورد نیاز را ارائه میدهد، حتی اگر kubeadm از نسخه آن پشتیبانی نکند، میتوانید از بررسی صرف نظر کنید.
بررسی کنید که نشانی(آدرس) MAC و product_uuid برای هر گره(node) منحصر به فرد باشند
شما میتوانید نشانی(آدرس) MAC رابطهای شبکه را با استفاده از دستور ip link یا ifconfig -a دریافت کنید.
شناسه محصول (product_uuid) را میتوان با استفاده از دستور sudo cat /sys/class/dmi/id/product_uuid بررسی کرد.
بسیار محتمل است که دستگاههای سختافزاری نشانی(آدرس) های منحصر به فردی داشته باشند، اگرچه برخی از ماشینهای مجازی ممکن است مقادیر یکسانی داشته باشند. کوبرنتیز از این مقادیر برای شناسایی منحصر به فرد گرهها در کلاستر استفاده میکند. اگر این مقادیر برای هر گره(node) منحصر به فرد نباشند، فرآیند نصب ممکن است با شکست مواجه شود.
بررسی آداپتورهای شبکه
اگر بیش از یک adapters شبکه دارید و اجزای کوبرنتیز شما از طریق مسیر پیشفرض قابل دسترسی نیستند، توصیه میکنیم مسیر(های) IP را اضافه کنید تا نشانی(آدرس) های کلاستر کوبرنتیز از طریق adapters مناسب عبور کنند.
بررسی پورتهای مورد نیاز
این پورتهای مورد نیاز
برای اینکه اجزای Kubernetes بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، باید باز باشند.
میتوانید از ابزارهایی مانند netcat برای بررسی باز بودن یک پورت استفاده کنید. به عنوان مثال:
nc 127.0.0.1 6443 -zv -w 2
افزونه شبکه پاد که استفاده میکنید ممکن است نیاز به باز بودن پورتهای خاصی داشته باشد. از آنجایی که این موضوع در هر افزونه شبکه پاد متفاوت است، لطفاً برای اطلاع از پورت(های) مورد نیاز افزونهها، به مستندات آنها مراجعه کنید.
پیکربندی Swap
رفتار پیشفرض یک kubelet این است که در صورت شناسایی حافظه swap در یک گره، شروع به کار نکند. این بدان معناست که swap باید یا غیرفعال شود یا توسط kubelet تحمل شود.
برای تحمل swap، failSwapOn: false را به پیکربندی kubelet یا به عنوان یک آرگومان خط فرمان اضافه کنید.
توجه: حتی اگر failSwapOn: false ارائه شود، بارهای کاری به طور پیشفرض به swap دسترسی نخواهند داشت.
این را میتوان با تنظیم swapBehavior، دوباره در فایل(فایل) پیکربندی kubelet، تغییر داد. برای استفاده از swap، swapBehavior را به غیر از تنظیم پیشفرض NoSwap تنظیم کنید.
برای جزئیات بیشتر به مدیریت حافظه swap مراجعه کنید.
برای غیرفعال کردن swap، میتوان از دستور sudo swapoff -a برای غیرفعال کردن موقت swap استفاده کرد.
برای اینکه این تغییر در راهاندازیهای مجدد پایدار بماند، مطمئن شوید که swap در فایلهای پیکربندی مانند /etc/fstab، systemd.swap غیرفعال شده است، بسته به اینکه چگونه روی سیستم شما پیکربندی شده است.
نصب یک محیط اجرای کانتینر
برای اجرای کانتینرها در پادها، کوبرنتیز از یک container runtime استفاده میکند.
به طور پیشفرض، کوبرنتیز از Container Runtime Interface (CRI)
برای ارتباط با محیط اجرای کانتینر انتخابی شما استفاده میکند.
اگر محیط اجرای کانتینر را مشخص نکنید، kubeadm به طور خودکار سعی میکند با اسکن لیستی از نقاط پایانی شناخته شده، محیط اجرای کانتینر نصب شده را تشخیص دهد.
اگر چندین محیط اجرای کانتینر شناسایی شود یا هیچ محیط اجرای کانتینری شناسایی نشود، kubeadm خطایی ایجاد میکند و از شما میخواهد که مشخص کنید میخواهید از کدام یک استفاده کنید.
موتور Docker، CRI را پیادهسازی نمیکند که برای محیط اجرای کانتینر جهت کار با کوبرنتیز الزامی است. به همین دلیل، یک سرویس اضافی cri-dockerd باید نصب شود. cri-dockerd پروژهای مبتنی بر پشتیبانی داخلی قدیمی موتور داکر است که در نسخه ۱.۲۴ از kubelet حذف شد.
جداول زیر شامل نقاط پایانی شناخته شده برای سیستم عاملهای پشتیبانی شده است:
Linux container runtimes
Runtime
Path to Unix domain socket
containerd
unix:///var/run/containerd/containerd.sock
CRI-O
unix:///var/run/crio/crio.sock
Docker Engine (using cri-dockerd)
unix:///var/run/cri-dockerd.sock
Windows container runtimes
Runtime
Path to Windows named pipe
containerd
npipe:////./pipe/containerd-containerd
Docker Engine (using cri-dockerd)
npipe:////./pipe/cri-dockerd
نصب kubeadm، kubelet و kubectl
شما این بستهها را روی تمام دستگاههای خود نصب خواهید کرد:
kubeadm: دستور راه اندازی کلاستر.
kubelet: مؤلفهای که روی تمام ماشینهای موجود در کلاستر شما اجرا میشود و کارهایی مانند راهاندازی پادها و کانتینرها را انجام میدهد.
kubectl: ابزار خط فرمان برای ارتباط با کلاستر شما.
‘kubelet’ , kubeadm یا kubectl را برای شما نصب یا مدیریت نخواهد کرد، بنابراین باید مطمئن شوید که آنها با نسخه control plane کوبرنتیز که میخواهید kubeadm برای شما نصب کند، مطابقت دارند. اگر این کار را نکنید، خطر بروز انحراف نسخه وجود دارد که میتواند منجر به رفتار غیرمنتظره و باگدار شود. با این حال، انحراف یک نسخه جزئی بین kubelet و control plane پشتیبانی میشود، اما نسخه kubelet هرگز نمیتواند از نسخه سرور API فراتر رود. به عنوان مثال، kubelet که نسخه ۱.۷.۰ را اجرا میکند باید کاملاً با یک سرور API نسخه ۱.۸.۰ سازگار باشد، اما برعکس آن امکانپذیر نیست.
این دستورالعملها تمام بستههای کوبرنتیز را از هرگونه ارتقاء سیستم مستثنی میکنند.
دلیل این امر این است که kubeadm و کوبرنتیز نیاز به فرایند ویژه ارتقاء دارند.
برای اطلاعات بیشتر در مورد انحراف نسخه، به موارد زیر مراجعه کنید:
توجه: مخازن بسته قدیمی (apt.kubernetes.io و yum.kubernetes.io)
از 13 سپتامبر 2023 منسوخ و متوقف شدهاند.
استفاده از مخازن بسته جدید میزبانی شده در pkgs.k8s.io
به شدت توصیه میشود و برای نصب نسخههای کوبرنتیز منتشر شده پس از 13 سپتامبر 2023 الزامی است.
مخازن قدیمی منسوخشده و محتویات آنها ممکن است در هر زمان در آینده و بدون
اطلاعیه قبلی حذف شوند. مخازن بسته جدید دانلودهایی برای نسخههای کوبرنتیز از v1.24.0 به بعد ارائه میدهند.
توجه:
برای هر نسخه فرعی کوبرنتیز یک مخزن بسته اختصاصی وجود دارد. اگر میخواهید نسخه فرعی دیگری غیر از v1.37 نصب کنید، لطفاً به راهنمای نصب نسخه فرعی مورد نظر خود مراجعه کنید.
این دستورالعملها برای کوبرنتیز v1.37 هستند.
فهرست بستههای apt را بهروزرسانی کنید و بستههای مورد نیاز برای استفاده از مخزن کوبرنتیز apt را نصب کنید:
sudo apt-get update
# apt-transport-https may be a dummy package; if so, you can skip that packagesudo apt-get install -y apt-transport-https ca-certificates curl gpg
کلید امضای عمومی مخازن بسته کوبرنتیز را دانلود کنید.
کلید امضای یکسانی برای همه مخازن استفاده میشود، بنابراین میتوانید نسخه موجود در URL را نادیده بگیرید:
# اگر پوشه(folder) `/etc/apt/keyrings` وجود ندارد، باید قبل از دستور curl ایجاد شود، نکته زیر را بخوانید.# sudo mkdir -p -m 755 /etc/apt/keyringscurl -fsSL https://pkgs.k8s.io/core:/stable:/v1.37/deb/Release.key | sudo gpg --dearmor -o /etc/apt/keyrings/kubernetes-apt-keyring.gpg
توجه:
در نسخههای قدیمیتر از دبیان ۱۲ و اوبونتو ۲۲.۰۴، پوشه /etc/apt/keyrings به طور پیشفرض وجود ندارد و باید قبل از دستور curl ایجاد شود.
مخزن کوبرنتیز apt مناسب را اضافه کنید. لطفاً توجه داشته باشید که این مخزن فقط بستههایی برای کوبرنتیز 1.37 دارد؛ برای سایر نسخههای فرعی کوبرنتیز، باید نسخه فرعی کوبرنتیز را در URL تغییر دهید تا با نسخه فرعی مورد نظر شما مطابقت داشته باشد. (همچنین باید بررسی کنید که مستندات مربوط به نسخه کوبرنتیز که قصد نصب آن را دارید، مطالعه میکنید.)
# This overwrites any existing configuration in /etc/apt/sources.list.d/kubernetes.listecho'deb [signed-by=/etc/apt/keyrings/kubernetes-apt-keyring.gpg] https://pkgs.k8s.io/core:/stable:/v1.37/deb/ /'| sudo tee /etc/apt/sources.list.d/kubernetes.list
فهرست بستههای apt را بهروزرسانی کنید، kubelet، kubeadm و kubectl را نصب کنید و نسخه آنها را پین کنید:
(اختیاری) سرویس kubelet را قبل از اجرای kubeadm فعال کنید:
sudo systemctl enable --now kubelet
SELinux را روی حالت «مجاز» تنظیم کنید:
این دستورالعملها برای کوبرنتیز 1.37 هستند.
# Set SELinux in permissive mode (effectively disabling it)sudo setenforce 0sudo sed -i 's/^SELINUX=enforcing$/SELINUX=permissive/' /etc/selinux/config
احتیاط:
تنظیم SELinux در حالت مجاز با اجرای setenforce 0 و sed ...
عملاً آن را غیرفعال میکند. این کار برای دسترسی کانتینرها به فایل سیستم میزبان لازم است؛ برای مثال، برخی از افزونههای شبکه کلاسترای به آن نیاز دارند. شما باید این کار را تا زمانی که پشتیبانی SELinux در kubelet بهبود یابد، انجام دهید.
اگر نحوه پیکربندی SELinux را میدانید، میتوانید آن را فعال نگه دارید، اما ممکن است به تنظیماتی نیاز داشته باشد که توسط kubeadm پشتیبانی نمیشوند.
مخزن کوبرنتیز yum را اضافه کنید. پارامتر exclude در تعریف مخزن تضمین میکند که بستههای مربوط به کوبرنتیز با اجرای yum update ارتقا پیدا نکنند، زیرا برای ارتقاء کوبرنتیز باید رویه خاصی دنبال شود. لطفاً توجه داشته باشید که این مخزن فقط بستههایی برای کوبرنتیز دارد 1.37؛ برای سایر نسخههای فرعی کوبرنتیز، باید نسخه فرعی کوبرنتیز را در URL تغییر دهید تا با نسخه فرعی مورد نظر شما مطابقت داشته باشد (همچنین باید بررسی کنید که مستندات مربوط به نسخه کوبرنتیز که قصد نصب آن را دارید، مطالعه میکنید).
# This overwrites any existing configuration in /etc/yum.repos.d/kubernetes.repocat <<EOF | sudo tee /etc/yum.repos.d/kubernetes.repo
[kubernetes]
name=Kubernetes
baseurl=https://pkgs.k8s.io/core:/stable:/v1.37/rpm/
enabled=1
gpgcheck=1
gpgkey=https://pkgs.k8s.io/core:/stable:/v1.37/rpm/repodata/repomd.xml.key
exclude=kubelet kubeadm kubectl cri-tools kubernetes-cni
EOF
در صورت تمایل، crictl را نصب کنید (برای تعامل با رابط محیط اجرای کانتینر (CRI) مورد نیاز است، و برای kubeadm اختیاری است):
CRICTL_VERSION="v1.31.0"ARCH="amd64"curl -L "https://github.com/kubernetes-sigs/cri-tools/releases/download/${CRICTL_VERSION}/crictl-${CRICTL_VERSION}-linux-${ARCH}.tar.gz"| sudo tar -C $DOWNLOAD_DIR -xz
kubeadm، kubelet را نصب کنید و یک سرویس systemd kubelet اضافه کنید:
RELEASE="$(curl -sSL https://dl.k8s.io/release/stable.txt)"ARCH="amd64"cd$DOWNLOAD_DIRsudo curl -L --remote-name-all https://dl.k8s.io/release/${RELEASE}/bin/linux/${ARCH}/{kubeadm,kubelet}sudo chmod +x {kubeadm,kubelet}RELEASE_VERSION="v0.16.2"curl -sSL "https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/release/${RELEASE_VERSION}/cmd/krel/templates/latest/kubelet/kubelet.service"| sed "s:/usr/bin:${DOWNLOAD_DIR}:g"| sudo tee /usr/lib/systemd/system/kubelet.service
sudo mkdir -p /usr/lib/systemd/system/kubelet.service.d
curl -sSL "https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/release/${RELEASE_VERSION}/cmd/krel/templates/latest/kubeadm/10-kubeadm.conf"| sed "s:/usr/bin:${DOWNLOAD_DIR}:g"| sudo tee /usr/lib/systemd/system/kubelet.service.d/10-kubeadm.conf
توجه:
لطفاً برای توزیعهای لینوکس که به طور پیشفرض شامل glibc نیستند، به یادداشت موجود در بخش پیش نیازها مراجعه کنید.
با دنبال کردن دستورالعملهای موجود در صفحه نصب ابزارها، kubectl را نصب کنید.
در صورت تمایل، قبل از اجرای kubeadm، سرویس kubelet را فعال کنید:
sudo systemctl enable --now kubelet
توجه:
توزیع لینوکس Flatcar Container پوشه /usr را به عنوان یک فایل سیستم فقط خواندنی mount میکند.
قبل از راه اندازی کلاستر خود، باید مراحل بیشتری را برای پیکربندی یک پوشه قابل نوشتن انجام دهید.
برای یادگیری نحوه راهاندازی یک پوشه قابل نوشتن، به راهنمای عیبیابی Kubeadm مراجعه کنید.
Kubelet حالا هر چند ثانیه یک بار ریاستارت میشود، چون در یک حلقهی توقف منتظر میماند تا kubeadm به آن بگوید چه کاری انجام دهد.
پیکربندی درایور cgroup
پیکربندی درایور cgroup هم محیط اجرای کانتینر و هم kubelet دارای یک ویژگی به نام "cgroup driver" هستند که برای مدیریت cgroupها در دستگاههای لینوکس مهم است.
هشدار:
تطبیق محیط اجرای کانتینر و درایورهای cgroup kubelet مورد نیاز است یا در غیر این صورت فرآیند kubelet با شکست مواجه خواهد شد.
مانند هر برنامه دیگری، ممکن است در نصب یا اجرای kubeadm با خطایی مواجه شوید.
این صفحه برخی از سناریوهای رایج خرابی را فهرست کرده و مراحلی را ارائه داده است که میتواند به شما در درک و رفع مشکل کمک کند.
اگر مشکل شما در لیست زیر نیست، لطفاً مراحل زیر را دنبال کنید:
اگر مشکلی وجود ندارد، لطفاً یکی را باز کنید و الگوی مشکل را دنبال کنید.
اگر در مورد نحوهی کار kubeadm مطمئن نیستید، میتوانید در Slack در #kubeadm سوال خود را بپرسید، یا در StackOverflow سوالی مطرح کنید. لطفاً برچسبهای مرتبط مانند #kubernetes و #kubeadm را وارد کنید تا دیگران بتوانند به شما کمک کنند.
به دلیل عدم وجود RBAC، امکان اتصال یک گره(node) نسخه ۱.۱۸ به یک کلاستر نسخه ۱.۱۷ وجود ندارد.
در نسخه ۱.۱۸ kubeadm، در صورتی که گرهای با نام مشابه از قبل وجود داشته باشد، امکان جلوگیری از پیوستن آن به یک گره(node) در کلاستر اضافه شد. این امر مستلزم اضافه کردن RBAC برای کاربر bootstrap-token بود تا بتواند یک شیء گره(node) را دریافت کند.
با این حال، این مسئله باعث میشود که kubeadm join از نسخه ۱.۱۸ نتواند به کلاستر که توسط kubeadm نسخه ۱.۱۷ ایجاد شده است، بپیوندد.
برای حل مشکل، دو گزینه دارید:
دستور kubeadm init phase bootstrap-token را روی یک گره(node) control-plane با استفاده از kubeadm نسخه ۱.۱۸ اجرا کنید.
توجه داشته باشید که این دستور بقیه مجوزهای bootstrap-token را نیز فعال میکند.
یا
RBAC زیر را به صورت دستی با استفاده از kubectl apply -f ... اعمال کنید:
فایل اجرایی ebtables یا فایل اجرایی مشابه آن در حین نصب پیدا نشد.
اگر هنگام اجرای kubeadm init هشدارهای زیر را مشاهده کردید
[preflight] WARNING: ebtables not found in system path
[preflight] WARNING: ethtool not found in system path
پس ممکن است ebtables، ethtool یا یک فایل اجرایی مشابه را روی گره(node) خود نداشته باشید. میتوانید آنها را با دستورات زیر نصب کنید:
برای کاربران اوبونتو/دبیان، دستور apt install ebtables ethtool را اجرا کنید.
برای کاربران CentOS/Fedora، دستور yum install ebtables ethtool را اجرا کنید.
kubeadm در هنگام نصب در انتظار control plane میماند
اگر متوجه شدید که kubeadm init پس از چاپ خط زیر هنگ میکند:
[apiclient] Created API client, waiting for the control plane to become ready
این ممکن است ناشی از تعدادی از مشکلات باشد. رایجترین آنها عبارتند از:
مشکلات اتصال شبکه. قبل از ادامه، بررسی کنید که دستگاه شما اتصال کامل به شبکه دارد.
درایور cgroup مربوط به مجری کانتینر با درایور kubelet متفاوت است. برای درک نحوه پیکربندی صحیح آن، به پیکربندی درایور cgroup مراجعه کنید.
کانتینرهای control plane دچار crash loop یا هنگ شدهاند. میتوانید این مورد را با اجرای docker ps و بررسی هر کانتینر با اجرای docker logs بررسی کنید. برای سایر کانتینرهای زمان اجرا، به اشکالزدایی گرههای Kubernetes با crictl مراجعه کنید.
kubeadm هنگام حذف کانتینرهای مدیریتشده، مسدود میشود
اگر مجری کانتینر متوقف شود و هیچ کانتینری که توسط کوبرنتیز مدیریت میشود را حذف نکند، موارد زیر ممکن است رخ دهد:
sudo kubeadm reset
[preflight] Running pre-flight checks
[reset] Stopping the kubelet service
[reset] Unmounting mounted directories in "/var/lib/kubelet"
[reset] Removing kubernetes-managed containers
(block)
یک راه حل ممکن، راه اندازی مجدد مجری کانتینر و سپس اجرای مجدد kubeadm reset است. همچنین میتوانید از crictl برای اشکال زدایی وضعیت مجری کانتینر استفاده کنید. به اشکال زدایی گرههای کوبرنتیز با crictl مراجعه کنید.
پادها در وضعیتهای RunContainerError، CrashLoopBackOff یا Error
درست پس از kubeadm init نباید هیچ پادی در این حالتها وجود داشته باشد.
اگر پادها درست بعد از kubeadm init در یکی از این حالتها هستند، لطفاً یک مشکل را در مخزن kubeadm باز کنید. coredns (یا kube-dns) باید تا زمانی که افزونه شبکه را مستقر نکردهاید، در حالت Pending باشد.
اگر پس از نصب افزونه شبکه، Pods را در حالتهای RunContainerError، CrashLoopBackOff یا Error مشاهده کردید و هیچ اتفاقی برای coredns (یا kube-dns) نیفتاد، به احتمال زیاد افزونه Pod Network که نصب کردهاید به نحوی خراب است. ممکن است مجبور شوید امتیازات RBAC بیشتری به آن اعطا کنید یا از نسخه جدیدتری استفاده کنید. لطفاً مشکل را در ردیاب مشکلات ارائه دهندگان Pod Network ثبت کنید و مشکل را در آنجا بررسی کنید.
«coredns» در حالت Pending گیر کرده است
این انتظار میرود و بخشی از طراحی است. kubeadm مستقل از ارائهدهنده شبکه است، بنابراین مدیر باید افزونه شبکه pod را نصب کند. شما باید قبل از اینکه CoreDNS به طور کامل مستقر شود، یک افزونه Pod Network نصب کنید. از این رو، قبل از راهاندازی شبکه، در حالت «در انتظار» قرار دارد.
سرویسهای HostPort کار نمیکنند
قابلیتهای «HostPort» و «HostIP» بسته به ارائهدهندهی شبکهی پاد شما در دسترس هستند. لطفاً برای اطلاع از در دسترس بودن قابلیتهای «HostPort» و «HostIP» با نویسندهی افزونهی Pod Network تماس بگیرید.
ارائه دهندگان CNI مربوط به Calico، Canal و Flannel تأیید شدهاند که از HostPort پشتیبانی میکنند.
اگر ارائه دهنده شبکه شما از افزونه portmap CNI پشتیبانی نمیکند، ممکن است لازم باشد از ویژگی NodePort سرویسها استفاده کنید یا از HostNetwork=true استفاده کنید.
پادها از طریق سرویس IP خود قابل دسترسی نیستند
بسیاری از افزونههای شبکه هنوز hairpin mode را فعال نمیکنند که به پادها اجازه میدهد از طریق Service IP خود به خودشان دسترسی داشته باشند. این مشکلی مربوط به CNI است. لطفاً برای دریافت آخرین وضعیت پشتیبانی از حالت hairpin با ارائهدهنده افزونه شبکه تماس بگیرید.
اگر از VirtualBox (مستقیماً یا از طریق Vagrant) استفاده میکنید، باید مطمئن شوید که hostname -i یک نشانی(آدرس) IP قابل مسیریابی را برمیگرداند. به طور پیشفرض، اولین رابط به یک شبکه فقط میزبان غیرقابل مسیریابی متصل است. یک راه حل، تغییر /etc/hosts است، برای مثال به این Vagrantfile مراجعه کنید.
خطاهای گواهی TLS
خطای زیر نشاندهندهی عدم تطابق احتمالی گواهی است.
# kubectl get pods
Unable to connect to the server: x509: certificate signed by unknown authority (possibly because of "crypto/rsa: verification error" while trying to verify candidate authority certificate "kubernetes")
تأیید کنید که فایل $HOME/.kube/config حاوی یک گواهی معتبر است و در صورت لزوم یک گواهی را بازسازی کنید. گواهیهای موجود در فایل kubeconfig با کد base64 کدگذاری شدهاند. دستور base64 --decode میتواند برای رمزگشایی گواهی و دستور openssl x509 -text -noout میتواند برای مشاهده اطلاعات گواهی استفاده شود.
متغیر محیطی KUBECONFIG را با استفاده از دستور زیر غیرفعال کنید:
unset KUBECONFIG
یا آن را روی مکان پیشفرض KUBECONFIG تنظیم کنید:
exportKUBECONFIG=/etc/kubernetes/admin.conf
یک راه حل دیگر، بازنویسی kubeconfig موجود برای کاربر "admin" است:
به طور پیشفرض، kubeadm با استفاده از پیوند نمادین /var/lib/kubelet/pki/kubelet-client-current.pem که در /etc/kubernetes/kubelet.conf مشخص شده است، یک kubelet با چرخش خودکار گواهینامههای کلاینت پیکربندی میکند.
اگر این فرآیند چرخش با شکست مواجه شود، ممکن است خطاهایی مانند x509: certificate has expired or is not yet valid در لاگهای kube-apiserver مشاهده کنید. برای رفع مشکل، باید این مراحل را دنبال کنید:
از فایلهای /etc/kubernetes/kubelet.conf و /var/lib/kubelet/pki/kubelet-client* پشتیبان تهیه کرده و آنها را از گرهی خراب حذف کنید.
از یک گره control plane فعال در کلاستر ای که /etc/kubernetes/pki/ca.key دارد، دستور kubeadm kubeconfig user --org system:nodes --client-name system:node:$NODE > kubelet.conf را اجرا کنید. $NODE باید روی نام گره(node) خراب موجود در کلاستر تنظیم شود. kubelet.conf حاصل را به صورت دستی تغییر دهید تا نام کلاستر و نقطه پایانی سرور تنظیم شود، یا kubeconfig user --config را به آن بدهید (به ایجاد فایلهای kubeconfig برای کاربران اضافی مراجعه کنید). اگر کلاستر شما ca.key را ندارد، باید گواهیهای تعبیه شده در kubelet.conf را به صورت خارجی امضا کنید.
فایل kubelet.conf حاصل را در /etc/kubernetes/kubelet.conf روی گرهی خرابشده کپی کنید.
Kubelet (systemctl restart kubelet) را روی گره(node) خرابشده مجدداً راهاندازی کنید و منتظر بمانید تا /var/lib/kubelet/pki/kubelet-client-current.pem دوباره ایجاد شود.
فایل kubelet.conf را به صورت دستی ویرایش کنید تا به گواهیهای کلاینت kubelet چرخانده شده اشاره کند، برای این کار client-certificate-data و client-key-data را با موارد زیر جایگزین کنید:
مطمئن شوید که گره(node) به حالت «آماده» (Ready) درآمده است.
کارت شبکه پیشفرض هنگام استفاده از flannel به عنوان شبکه پاد در Vagrant
خطای زیر ممکن است نشان دهد که مشکلی در شبکه پاد وجود دارد:
Error from server (NotFound): the server could not find the requested resource
اگر از flannel به عنوان شبکه pod در Vagrant استفاده میکنید، باید نام رابط پیشفرض flannel را مشخص کنید.
Vagrant معمولاً دو رابط به همه ماشینهای مجازی اختصاص میدهد. رابط اول که به همه میزبانها نشانی IP 10.0.2.15 اختصاص داده شده است، برای ترافیک خارجی است که NAT میشود.
این ممکن است منجر به مشکلاتی در flannel شود، که به طور پیشفرض روی اولین رابط روی یک میزبان قرار میگیرد.
این امر باعث میشود همه میزبانها فکر کنند که نشانی IP عمومی یکسانی دارند. برای جلوگیری از این،
پرچم --face eth1 را به flannel ارسال کنید تا رابط دوم انتخاب شود.
IP غیر عمومی مورد استفاده برای کانتینرها
در برخی شرایط، دستورات kubectl logs و kubectl run ممکن است در یک کلاستر با عملکرد عادی، خطاهای زیر را نشان دهند:
Error from server: Get https://10.19.0.41:10250/containerLogs/default/mysql-ddc65b868-glc5m/mysql: dial tcp 10.19.0.41:10250: getsockopt: no route to host
این ممکن است به دلیل استفاده کوبرنتیز از یک IP باشد که نمیتواند با IP های دیگر در زیرشبکه به ظاهر یکسان ارتباط برقرار کند، احتمالاً به دلیل سیاست ارائه دهنده دستگاه.
DigitalOcean یک IP عمومی به eth0 و همچنین یک IP خصوصی برای استفاده داخلی به عنوان لنگر برای ویژگی IP شناور خود اختصاص میدهد، اما kubelet دومی را به جای IP عمومی به عنوان IP داخلی گره(node) انتخاب میکند.
برای بررسی این سناریو به جای ifconfig از ip addr show استفاده کنید زیرا ifconfig نشانی(آدرس) IP مستعار متخلف را نمایش نمیدهد. به عنوان یک جایگزین، یک نقطه پایانی API مخصوص DigitalOcean امکان جستجوی IP لنگر را از سرور مجازی فراهم میکند:
راه حل این است که با استفاده از --node-ip به kubelet بگویید از کدام IP استفاده کند. هنگام استفاده از DigitalOcean، در صورت تمایل به استفاده از شبکه خصوصی اختیاری، میتواند IP عمومی (اختصاص داده شده به eth0) یا IP خصوصی (اختصاص داده شده به eth1) باشد. برای این کار میتوان از بخش kubeletExtraArgs از ساختار kubeadmNodeRegistrationOptions استفاده کرد.
سپس kubelet را مجدداً راه اندازی کنید:
systemctl daemon-reload
systemctl restart kubelet
پادهای coredns دارای وضعیت CrashLoopBackOff یا Error هستند
اگر گرههایی دارید که SELinux را با نسخه قدیمیتر Docker اجرا میکنند، ممکن است با سناریویی مواجه شوید که در آن پادهای coredns شروع به کار نمیکنند. برای حل این مشکل، میتوانید یکی از گزینههای زیر را امتحان کنید:
فایل استقرار coredns را تغییر دهید تا allowPrivilegeEscalation بر روی true تنظیم شود:
kubectl -n kube-system get deployment coredns -o yaml |\
sed 's/allowPrivilegeEscalation: false/allowPrivilegeEscalation: true/g'|\
kubectl apply -f -
یکی دیگر از دلایل بروز خطای «CrashLoopBackOff» در CoreDNS زمانی است که یک CoreDNS Pod مستقر در کوبرنتیز یک حلقه را تشخیص دهد. چندین راه حل برای جلوگیری از تلاش کوبرنتیز برای راهاندازی مجدد CoreDNS Pod هر بار که CoreDNS حلقه را تشخیص داده و خارج میشود، در دسترس هستند.
هشدار:
غیرفعال کردن SELinux یا تنظیم allowPrivilegeEscalation روی true میتواند امنیت کلاستر شما را به خطر بیندازد.
پادهای etcd مرتباً مجدداً راهاندازی میشوند
اگر با خطای زیر مواجه شدید:
rpc error: code = 2 desc = oci runtime error: exec failed: container_linux.go:247: starting container process caused "process_linux.go:110: decoding init error from pipe caused \"read parent: connection reset by peer\""
این مشکل در صورتی ظاهر میشود که CentOS 7 را با Docker 1.13.1.84 اجرا کنید.
این نسخه از Docker میتواند از اجرای kubelet در کانتینر etcd جلوگیری کند.
ارسال لیستی از مقادیر جدا شده با ویرگول به مولفه های داخل پرچم --component-extra-args امکانپذیر نیست.
پرچمهای kubeadm init مانند --component-extra-args به شما امکان میدهند مولفههای سفارشی را به یک جزء control plane مانند kube-apiserver ارسال کنید. با این حال، این مکانیسم به دلیل نوع دادهای که برای تجزیه مقادیر استفاده میشود (mapStringString) محدود است.
اگر تصمیم دارید مولفه ای را ارسال کنید که از چندین مقدار جدا شده با ویرگول مانند
--apiserver-extra-args "enable-admission-plugins=LimitRanger,NamespaceExists" پشتیبانی میکند، این پرچم با
flag: malformed pair, expect string=string با شکست مواجه خواهد شد. این اتفاق میافتد زیرا لیست مولفهها برای
--apiserver-extra-args انتظار جفتهای key=value را دارد و در این حالت NamespacesExists به عنوان کلیدی در نظر گرفته میشود که مقداری از آن کم است.
به عنوان یک روش جایگزین، میتوانید جفتهای key=value را به این صورت از هم جدا کنید:
--apiserver-extra-args "enable-admission-plugins=LimitRanger,enable-admission-plugins=NamespaceExists"
اما این باعث میشود که کلید enable-admission-plugins فقط مقدار NamespaceExists را داشته باشد.
یک راه حل شناخته شده، استفاده از kubeadm فایل پیکربندی است.
kube-proxy قبل از مقداردهی اولیه گره(node) توسط cloud-controller-manager برنامهریزی شده است
در سناریوهای ارائه دهنده ابر، kube-proxy میتواند قبل از اینکه cloud-controller-manager نشانیهای گره(node) را مقداردهی اولیه کند، روی گرههای کارگر جدید برنامهریزی شود. این باعث میشود kube-proxy نتواند نشانی(آدرس) IP گره(node) را به درستی دریافت کند و تأثیرات جانبی بر عملکرد پروکسی که متعادلکنندههای بار را مدیریت میکند، داشته باشد.
خطای زیر در kube-proxy Pods قابل مشاهده است:
server.go:610] Failed to retrieve node IP: host IP unknown; known addresses: []
proxier.go:340] invalid nodeIP, initializing kube-proxy with 127.0.0.1 as nodeIP
یک راه حل شناخته شده، وصله کردن kube-proxy DaemonSet است تا امکان زمانبندی آن روی گرههای control plane صرف نظر از شرایط آنها فراهم شود و تا زمانی که شرایط محافظت اولیه آنها کاهش یابد، از گرههای دیگر دور نگه داشته شود:
در توزیعهای لینوکس مانند Fedora CoreOS یا Flatcar Container Linux، پوشه(folder) /usr به عنوان یک فایل سیستم فقط خواندنی نصب میشود. برای پشتیبانی از flex-volume، اجزای کوبرنتیز مانند kubelet و kube-controller-manager از مسیر پیشفرض /usr/libexec/kubernetes/kubelet-plugins/volume/exec/ استفاده میکنند، با این حال پوشه(folder) flex-volume باید قابل نوشتن باشد تا این ویژگی کار کند.
توجه:
FlexVolume در نسخه کوبرنتیز v1.23 منسوخ شد.
برای حل این مشکل، میتوانید پوشه(folder) flex-volume را با استفاده از kubeadm پیکربندی کنید. فایل پیکربندی.
در گره(node) کنترل اصلی (که با استفاده از kubeadm init ایجاد شده است)، فایل زیر را با استفاده از --config ارسال کنید:
به عنوان یک روش جایگزین، میتوانید /etc/fstab را تغییر دهید تا mount /usr قابل نوشتن شود، اما لطفاً توجه داشته باشید که این کار، یک اصل طراحی توزیع لینوکس را تغییر میدهد.
برنامه ارتقاء kubeadm پیام خطای « context deadline exceeded» را چاپ میکند.
این پیام خطا هنگام ارتقاء یک کلاستر کوبرنتیز با kubeadm در صورت اجرای یک etcd خارجی نشان داده میشود. این یک اشکال بحرانی نیست و به این دلیل اتفاق میافتد که نسخههای قدیمیتر kubeadm بررسی نسخه را روی کلاستر etcd خارجی انجام میدهند. میتوانید با kubeadm upgrade apply ... ادامه دهید.
این مشکل از نسخه ۱.۱۹ برطرف شده است.
kubeadm reset «/var/lib/kubelet» را از حالت وصل خارج میکند
اگر /var/lib/kubelet در حالت متصل باشد، انجام kubeadm reset عملاً آن را از حالت متصل خارج میکند.
برای حل این مشکل، پس از انجام عملیات kubeadm reset، پوشه(folder) /var/lib/kubelet را دوباره متصل کنید.
این یک پسرفت است که در kubeadm نسخه ۱.۱۵ معرفی شد. این مشکل در نسخه ۱.۲۰ برطرف شده است.
نمیتوان از سرور متریک به صورت امن در کلاستر kubeadm استفاده کرد.
در یک کلاستر kubeadm، میتوان با ارسال --kubelet-insecure-tls به metrics-server به صورت ناامن از آن استفاده کرد. این روش برای کلاستر های عملیاتی توصیه نمیشود.
اگر میخواهید از TLS بین سرور metrics و kubelet استفاده کنید، مشکلی وجود دارد، زیرا kubeadm یک گواهی سرویس خودامضا برای kubelet مستقر میکند. این میتواند باعث خطاهای زیر در سمت سرور metrics شود:
x509: certificate signed by unknown authority
x509: certificate is valid for IP-foo not IP-bar
به دلیل تغییر نکردن هش etcd، ارتقا با شکست مواجه میشود
فقط برای ارتقاء یک گره control plane با فایل باینری kubeadm نسخه ۱.۲۸.۳ یا بالاتر، که در حال حاضر توسط نسخههای kubeadm نسخههای ۱.۲۸.۰، ۱.۲۸.۱ یا ۱.۲۸.۲ مدیریت میشود، قابل اجرا است.
در اینجا پیام خطایی که ممکن است با آن مواجه شوید آمده است:
[upgrade/etcd] Failed to upgrade etcd: couldn't upgrade control plane. kubeadm has tried to recover everything into the earlier state. Errors faced: static Pod hash for component etcd on Node kinder-upgrade-control-plane-1 did not change after 5m0s: timed out waiting for the condition
[upgrade/etcd] Waiting for previous etcd to become available
I0907 10:10:09.109104 3704 etcd.go:588] [etcd] attempting to see if all cluster endpoints ([https://172.17.0.6:2379/ https://172.17.0.4:2379/ https://172.17.0.3:2379/]) are available 1/10
[upgrade/etcd] Etcd was rolled back and is now available
static Pod hash for component etcd on Node kinder-upgrade-control-plane-1 did not change after 5m0s: timed out waiting for the condition
couldn't upgrade control plane. kubeadm has tried to recover everything into the earlier state. Errors faced
k8s.io/kubernetes/cmd/kubeadm/app/phases/upgrade.rollbackOldManifests
cmd/kubeadm/app/phases/upgrade/staticpods.go:525
k8s.io/kubernetes/cmd/kubeadm/app/phases/upgrade.upgradeComponent
cmd/kubeadm/app/phases/upgrade/staticpods.go:254
k8s.io/kubernetes/cmd/kubeadm/app/phases/upgrade.performEtcdStaticPodUpgrade
cmd/kubeadm/app/phases/upgrade/staticpods.go:338
...
پیام خطایی که ممکن است با آن مواجه شوید این است: دلیل این خطا این است که نسخههای آسیبدیده یک فایل تنظیمات etcd با پیشفرضهای ناخواسته در PodSpec تولید میکنند. این منجر به ایجاد تفاوت در مقایسه تنظیمات میشود و kubeadm انتظار تغییر در هش Pod را دارد، اما kubelet هرگز هش را بهروزرسانی نمیکند.
اگر این مشکل را در کلاستر خود مشاهده کردید، دو راه برای حل آن وجود دارد:
ارتقاء etcd را میتوان با استفاده از دستور زیر بین نسخههای آسیبدیده و نسخه ۱.۲۸.۳ (یا بالاتر) نادیده گرفت:
اطلاعات بیشتر در مورد این اشکال را میتوانید در ردیابی مشکل بیابید.
2.1.3 - راهاندازی کلاستر etcd با قابلیت دسترسی بالا با kubeadm
به طور پیشفرض، kubeadm یک نمونه etcd محلی را روی هر گره(node) control plane اجرا میکند.
همچنین میتوان با کلاستر(cluster) etcd به عنوان خارجی رفتار کرد و نمونههای etcd را روی میزبانهای جداگانه آمادهسازی کرد. تفاوتهای بین این دو رویکرد در صفحه گزینههایی برای توپولوژی با دسترسی بالا پوشش داده شده است.
این وظیفه، فرآیند ایجاد یک کلاستر خارجی etcd با دسترسی بالا از سه عضو را بررسی میکند که میتوانند توسط kubeadm در طول ایجاد کلاستر مورد استفاده قرار گیرند.
پیش از شروع
سه میزبان که میتوانند از طریق پورتهای TCP 2379 و 2380 با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این سند این پورتهای پیشفرض را در نظر گرفته است. با این حال، آنها از طریق فایل پیکربندی kubeadm قابل تنظیم هستند.
هر میزبان باید systemd و یک پوسته سازگار با bash نصب شده داشته باشد.
هر میزبان باید به رجیستری container image کوبرنتیز (registry.k8s.io) دسترسی داشته باشد یا فایل image از etcd مورد نیاز را با استفاده از kubeadm config images list/pull فهرست/دریافت کند. این راهنما نمونههای etcd را به عنوان پادهای استاتیک که توسط یک kubelet مدیریت میشود، تنظیم میکند.
برخی زیرساختها برای کپی کردن فایلها بین میزبانها. به عنوان مثال ssh و scp میتوانند این نیاز را برآورده کنند.
راهاندازی کلاستر
رویکرد کلی این است که تمام گواهینامهها روی یک گره(node) تولید شوند و فقط فایلهای لازم بین گرههای دیگر توزیع شوند.
توجه:
kubeadm شامل تمام ابزارهای رمزنگاری لازم برای تولید گواهیهای شرح داده شده در زیر است؛ برای این مثال به هیچ ابزار رمزنگاری دیگری نیاز نیست.
توجه:
مثالهای زیر از نشانیهای IPv4 استفاده میکنند، اما میتوانید kubeadm، kubelet و etcd را نیز برای استفاده از نشانیهای IPv6 پیکربندی کنید. Dual-stack توسط برخی از گزینههای Kubernetes پشتیبانی میشود، اما توسط etcd پشتیبانی نمیشود. برای جزئیات بیشتر در مورد پشتیبانی از Dual-stack در Kubernetes، به پشتیبانی Dual-stack با kubeadm مراجعه کنید.
kubelet را طوری پیکربندی کنید که به عنوان مدیر سرویس برای etcd عمل کند.
توجه:
شما باید این کار را روی هر میزبانی که etcd باید در آن اجرا شود، انجام دهید.
از آنجایی که etcd ابتدا ایجاد شده است، شما باید با ایجاد یک فایل واحد جدید که اولویت بالاتری نسبت به فایل واحد kubelet ارائه شده توسط kubeadm دارد، اولویت سرویس را لغو کنید.
cat << EOF > /etc/systemd/system/kubelet.service.d/kubelet.conf
# Replace "systemd" with the cgroup driver of your container runtime. The default value in the kubelet is "cgroupfs".
# Replace the value of "containerRuntimeEndpoint" for a different container runtime if needed.
#
apiVersion: kubelet.config.k8s.io/v1beta1
kind: KubeletConfiguration
authentication:
anonymous:
enabled: false
webhook:
enabled: false
authorization:
mode: AlwaysAllow
cgroupDriver: systemd
address: 127.0.0.1
containerRuntimeEndpoint: unix:///var/run/containerd/containerd.sock
staticPodPath: /etc/kubernetes/manifests
EOFcat << EOF > /etc/systemd/system/kubelet.service.d/20-etcd-service-manager.conf
[Service]
ExecStart=
ExecStart=/usr/bin/kubelet --config=/etc/systemd/system/kubelet.service.d/kubelet.conf
Restart=always
EOFsystemctl daemon-reload
systemctl restart kubelet
وضعیت kubelet را بررسی کنید تا مطمئن شوید که در حال اجرا است.
systemctl status kubelet
ایجاد فایلهای پیکربندی برای kubeadm.
با استفاده از اسکریپت زیر، یک فایل پیکربندی kubeadm برای هر میزبانی که قرار است یک عضو etcd روی آن اجرا شود، ایجاد کنید.
# Update HOST0, HOST1 and HOST2 with the IPs of your hostsexportHOST0=10.0.0.6
exportHOST1=10.0.0.7
exportHOST2=10.0.0.8
# Update NAME0, NAME1 and NAME2 with the hostnames of your hostsexportNAME0="infra0"exportNAME1="infra1"exportNAME2="infra2"# Create temp directories to store files that will end up on other hostsmkdir -p /tmp/${HOST0}/ /tmp/${HOST1}/ /tmp/${HOST2}/
HOSTS=(${HOST0}${HOST1}${HOST2})NAMES=(${NAME0}${NAME1}${NAME2})for i in "${!HOSTS[@]}";doHOST=${HOSTS[$i]}NAME=${NAMES[$i]}cat << EOF > /tmp/${HOST}/kubeadmcfg.yaml
---
apiVersion: "kubeadm.k8s.io/v1beta4"
kind: InitConfiguration
nodeRegistration:
name: ${NAME}
localAPIEndpoint:
advertiseAddress: ${HOST}
---
apiVersion: "kubeadm.k8s.io/v1beta4"
kind: ClusterConfiguration
etcd:
local:
serverCertSANs:
- "${HOST}"
peerCertSANs:
- "${HOST}"
extraArgs:
- name: initial-cluster
value: ${NAMES[0]}=https://${HOSTS[0]}:2380,${NAMES[1]}=https://${HOSTS[1]}:2380,${NAMES[2]}=https://${HOSTS[2]}:2380
- name: initial-cluster-state
value: new
- name: name
value: ${NAME}
- name: listen-peer-urls
value: https://${HOST}:2380
- name: listen-client-urls
value: https://${HOST}:2379
- name: advertise-client-urls
value: https://${HOST}:2379
- name: initial-advertise-peer-urls
value: https://${HOST}:2380
EOFdone
مرجع صدور گواهی را ایجاد کنید.
اگر از قبل یک CA دارید، تنها کاری که باید انجام دهید کپی کردن فایلهای crt و key مربوط به CA در /etc/kubernetes/pki/etcd/ca.crt و /etc/kubernetes/pki/etcd/ca.key است. پس از کپی کردن این فایلها، به مرحله بعدی، "ایجاد گواهینامه برای هر عضو" بروید.
اگر از قبل CA ندارید، این دستور را روی $HOST0 (جایی که فایلهای پیکربندی kubeadm را ایجاد کردهاید) اجرا کنید.
kubeadm init phase certs etcd-ca
این دو فایل را ایجاد میکند:
/etc/kubernetes/pki/etcd/ca.crt
/etc/kubernetes/pki/etcd/ca.key
ایجاد گواهی برای هر عضو
kubeadm init phase certs etcd-server --config=/tmp/${HOST2}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs etcd-peer --config=/tmp/${HOST2}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs etcd-healthcheck-client --config=/tmp/${HOST2}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs apiserver-etcd-client --config=/tmp/${HOST2}/kubeadmcfg.yaml
cp -R /etc/kubernetes/pki /tmp/${HOST2}/
# cleanup non-reusable certificatesfind /etc/kubernetes/pki -not -name ca.crt -not -name ca.key -type f -delete
kubeadm init phase certs etcd-server --config=/tmp/${HOST1}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs etcd-peer --config=/tmp/${HOST1}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs etcd-healthcheck-client --config=/tmp/${HOST1}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs apiserver-etcd-client --config=/tmp/${HOST1}/kubeadmcfg.yaml
cp -R /etc/kubernetes/pki /tmp/${HOST1}/
find /etc/kubernetes/pki -not -name ca.crt -not -name ca.key -type f -delete
kubeadm init phase certs etcd-server --config=/tmp/${HOST0}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs etcd-peer --config=/tmp/${HOST0}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs etcd-healthcheck-client --config=/tmp/${HOST0}/kubeadmcfg.yaml
kubeadm init phase certs apiserver-etcd-client --config=/tmp/${HOST0}/kubeadmcfg.yaml
# No need to move the certs because they are for HOST0# clean up certs that should not be copied off this hostfind /tmp/${HOST2} -name ca.key -type f -delete
find /tmp/${HOST1} -name ca.key -type f -delete
کپی گواهینامهها و پیکربندیهای kubeadm.
گواهینامهها ایجاد شدهاند و اکنون باید به میزبانهای مربوطه منتقل شوند.
حالا که گواهینامهها و پیکربندیها آماده شدهاند، وقت آن رسیده که تنظیمات را ایجاد کنیم. روی هر میزبان، دستور kubeadm را اجرا کنید تا یک تنظیمات ثابت برای etcd ایجاد شود.
root@HOST0 $ kubeadm init phase etcd local --config=/tmp/${HOST0}/kubeadmcfg.yaml
root@HOST1 $ kubeadm init phase etcd local --config=$HOME/kubeadmcfg.yaml
root@HOST2 $ kubeadm init phase etcd local --config=$HOME/kubeadmcfg.yaml
اختیاری: سلامت کلاستر را بررسی کنید.
اگر etcdctl در دسترس نباشد، میتوانید این ابزار را درون یک container image اجرا کنید. شما میتوانید این کار را مستقیماً با مجری کانتینر خود با استفاده از ابزاری مانند crictl run انجام دهید و نه از طریق کوبرنتیز.
مقدار ${HOST0} را برابر با نشانی(آدرس) IP میزبانی که در حال آزمایش آن هستید، قرار دهید.
گامهای بعدی
زمانی که یک کلاستر etcd با ۳ عضو فعال داشتید، میتوانید با استفاده از روش etcd خارجی با kubeadm به راهاندازی یک control plane با دسترسیپذیری بالا ادامه دهید.
2.1.4 - پیکربندی هر kubelet در کلاستر شما با استفاده از kubeadm
توجه: Dockershim از نسخه 1.24 از پروژه کوبرنتیز حذف شده است. برای جزئیات بیشتر سوالات متداول حذف Dockershim را بخوانید.
وضعیت ویژگی:GA since کوبرنتیز v1.11
چرخه حیات ابزار رابط خط فرمان kubeadm از kubelet که یک سرویس (daemon) است که روی هر گره(node) در کلاستر کوبرنتیز اجرا میشود، جدا شده است. ابزار رابط خط فرمان kubeadm هنگام راهاندازی یا ارتقاء کوبرنتیز توسط کاربر اجرا میشود، در حالی که kubelet همیشه در پسزمینه در حال اجرا است.
از آنجایی که kubelet یک سرویس (daemon) است، باید توسط نوعی سیستم init یا مدیر سرویس نگهداری شود. وقتی kubelet با استفاده از DEBها یا RPMها نصب میشود، systemd برای مدیریت kubelet پیکربندی میشود. میتوانید به جای آن از یک مدیر سرویس متفاوت استفاده کنید، اما باید آن را به صورت دستی پیکربندی کنید.
برخی از جزئیات پیکربندی kubelet باید در تمام kubelet های موجود در کلاستر یکسان باشد، در حالی که سایر جنبههای پیکربندی باید بر اساس هر kubelet تنظیم شوند تا با ویژگیهای مختلف یک ماشین خاص (مانند سیستم عامل، فضای ذخیرهسازی و شبکه) سازگار شوند. شما میتوانید پیکربندی kubelet های خود را به صورت دستی مدیریت کنید، اما kubeadm اکنون یک نوع API از نوع KubeletConfiguration را برای مدیریت پیکربندیهای kubelet خود به صورت مرکزی ارائه میدهد.
الگوهای پیکربندی Kubelet
بخشهای زیر الگوهایی را برای پیکربندی kubelet شرح میدهند که با استفاده از kubeadm ساده شدهاند، نه اینکه پیکربندی kubelet را برای هر گره(node) به صورت دستی مدیریت کنند.
انتشار پیکربندی سطح کلاستر به هر kubelet
شما میتوانید مقادیر پیشفرض را برای استفاده توسط دستورات kubeadm init و kubeadm join به kubelet ارائه دهید. مثالهای جالب شامل استفاده از یک مجری کانتینر متفاوت یا تنظیم زیرشبکه پیشفرض مورد استفاده توسط سرویسها است.
اگر میخواهید سرویسهای شما از زیرشبکه 10.96.0.0/12 به عنوان پیشفرض برای سرویسها استفاده کنند، میتوانید پارامتر --service-cidr را به kubeadm ارسال کنید:
kubeadm init --service-cidr 10.96.0.0/12
اکنون IPهای مجازی برای سرویسها از این زیرشبکه اختصاص داده میشوند. همچنین باید نشانی(آدرس) DNS مورد استفاده توسط kubelet را با استفاده از پرچم --cluster-dns تنظیم کنید. این تنظیم باید برای هر kubelet روی هر مدیر و گره(node) در کلاستر یکسان باشد. kubelet یک شیء API نسخهبندی شده و ساختار یافته ارائه میدهد که میتواند اکثر پارامترها را در kubelet پیکربندی کند و این پیکربندی را به هر kubelet در حال اجرا در کلاستر ارسال کند. این شیء KubeletConfiguration نامیده میشود. KubeletConfiguration به کاربر اجازه میدهد پرچمهایی مانند نشانی(آدرس)های IP DNS کلاستر را که به صورت لیستی از مقادیر با کلید camelCased بیان میشوند، مشخص کند، که با مثال زیر نشان داده شده است:
برای جزئیات بیشتر در مورد KubeletConfiguration، به این بخش نگاهی بیندازید.
ارائه جزئیات پیکربندی مختص به هر نمونه
برخی از میزبانها به دلیل تفاوت در سختافزار، سیستم عامل، شبکه یا سایر پارامترهای خاص میزبان، به پیکربندیهای خاصی برای kubelet نیاز دارند. لیست زیر چند نمونه را ارائه میدهد.
مسیر فایل DNS resolution، همانطور که توسط پرچم پیکربندی --resolv-conf در kubelet مشخص شده است، ممکن است در بین سیستم عاملها یا بسته به اینکه آیا از systemd-resolved استفاده میکنید یا خیر، متفاوت باشد. اگر این مسیر اشتباه باشد، DNS resolution در گرهای که kubelet آن به طور نادرست پیکربندی شده است، با شکست مواجه خواهد شد.
شیء گره(node) API با نام .metadata.name به طور پیشفرض روی نام میزبان دستگاه تنظیم شده است، مگر اینکه از یک ارائهدهنده ابری استفاده کنید. در صورت نیاز به تعیین نام گرهای متفاوت از نام میزبان دستگاه، میتوانید از پرچم --hostname-override برای لغو رفتار پیشفرض استفاده کنید.
در حال حاضر، kubelet نمیتواند به طور خودکار درایور cgroup مورد استفاده توسط مجری کانتینر را تشخیص دهد، اما مقدار --cgroup-driver باید با درایور cgroup مورد استفاده توسط مجری کانتینر مطابقت داشته باشد تا سلامت kubelet تضمین شود.
برای مشخص کردن مجری کانتینر، باید نقطه پایانی آن را با پرچم --container-runtime-endpoint=<path> تنظیم کنید.
میتوان kubelet را طوری پیکربندی کرد که kubeadm آن را اجرا کند اگر یک شیء API سفارشی KubeletConfiguration با یک فایل پیکربندی مانند kubeadm ... --config some-config-file.yaml ارسال شود.
با فراخوانی kubeadm config print init-defaults --component-configs KubeletConfiguration میتوانید تمام مقادیر پیشفرض این ساختار را مشاهده کنید.
همچنین میتوان وصلههای مخصوص هر نمونه را روی «KubeletConfiguration» پایه اعمال کرد. برای جزئیات بیشتر، نگاهی به سفارشیسازی kubelet بیندازید.
گردش کار هنگام استفاده از kubeadm init
وقتی kubeadm init را فراخوانی میکنید، پیکربندی kubelet در مسیر /var/lib/kubelet/config.yaml روی دیسک ذخیره میشود و همچنین در یک نقشه پیکربندی kubelet-config در فضای نام kube-system کلاستر آپلود میشود. یک فایل پیکربندی kubelet همچنین در مسیر /etc/kubernetes/kubelet.conf با پیکربندی پایه در سطح کلاستر برای همه kubelet های کلاستر نوشته میشود. این فایل پیکربندی به گواهیهای کلاینت اشاره میکند که به kubelet اجازه میدهد با سرور API ارتباط برقرار کند. این امر نیاز به انتشار پیکربندی سطح کلاستر به هر kubelet را برطرف میکند.
برای پرداختن به الگوی دومِ ارائه جزئیات پیکربندی مختص به نمونه، kubeadm یک فایل محیطی را در /var/lib/kubelet/kubeadm-flags.env مینویسد که شامل فهرستی از پرچمهایی است که باید هنگام شروع به kubelet منتقل شوند. پرچمها در فایل به این شکل ارائه میشوند:
علاوه بر پرچمهای مورد استفاده هنگام شروع kubelet، این فایل همچنین شامل پارامترهای پویا مانند درایور cgroup و اینکه آیا از یک سوکت مجری کانتینر متفاوت (--cri-socket) استفاده شود یا خیر، میباشد.
پس از مرتبسازی این دو فایل روی دیسک، kubeadm تلاش میکند دو دستور زیر را اجرا کند، البته اگر از systemd استفاده میکنید:
اگر بارگذاری مجدد و راهاندازی مجدد موفقیتآمیز باشد، گردش کار عادی kubeadm init ادامه مییابد.
گردش کار هنگام استفاده از kubeadm join
وقتی kubeadm join را اجرا میکنید، kubeadm از اعتبارنامهی Bootstrap Token برای انجام یک راه انداز TLS استفاده میکند که اعتبارنامهی مورد نیاز برای دانلود نقشهی پیکربندی kubelet-config را دریافت کرده و آن را در /var/lib/kubelet/config.yaml مینویسد. فایل محیط پویا دقیقاً به همان روشی که kubeadm init تولید میشود، تولید میشود.
در مرحله بعد، kubeadm دو دستور زیر را برای بارگذاری پیکربندی جدید در kubelet اجرا میکند:
پس از اینکه kubelet پیکربندی جدید را بارگذاری کرد، kubeadm فایل KubeConfig را مینویسد که شامل یک گواهی CA و راه انداز Token است. این فایلها توسط kubelet برای انجام TLS راه انداز و دریافت یک اعتبارنامه منحصر به فرد استفاده میشوند که در /etc/kubernetes/kubelet.conf ذخیره میشود.
وقتی فایل /etc/kubernetes/kubelet.conf نوشته میشود، kubelet اجرای TLS راه انداز را به پایان رسانده است. Kubeadm پس از تکمیل TLS راه انداز ، فایل /etc/kubernetes/bootstrap-kubelet.conf را حذف میکند.
فایل نصبی kubelet برای systemd
kubeadm به همراه پیکربندی نحوهی اجرای kubelet توسط systemd ارائه میشود.
توجه داشته باشید که دستور kubeadm CLI هرگز به این فایل drop-in دست نمیزند.
این فایل پیکربندی که توسط بسته kubeadm نصب شده است، در مسیر /usr/lib/systemd/system/kubelet.service.d/10-kubeadm.conf نوشته شده و توسط systemd استفاده میشود. این فایل، بسته اصلی kubelet.service را تکمیل میکند.
اگر میخواهید این مورد را بیشتر تغییر دهید، میتوانید یک پوشه به نشانی(آدرس) /etc/systemd/system/kubelet.service.d/ (نه /usr/lib/systemd/system/kubelet.service.d/) ایجاد کنید و تنظیمات شخصیسازی خود را در یک فایل در آنجا قرار دهید. برای مثال، میتوانید یک فایل محلی جدید به نشانی(آدرس) /etc/systemd/system/kubelet.service.d/local-overrides.conf اضافه کنید تا تنظیمات واحد پیکربندی شده توسط kubeadm را تغییر دهید.
این چیزی است که احتمالاً در /usr/lib/systemd/system/kubelet.service.d/10-kubeadm.conf خواهید یافت:
توجه:
مطالب زیر فقط یک مثال هستند. اگر نمیخواهید از مدیر بسته استفاده کنید، راهنمای ذکر شده در بخش (بدون مدیر بسته) را دنبال کنید.
[Service]
Environment="KUBELET_KUBECONFIG_ARGS=--bootstrap-kubeconfig=/etc/kubernetes/bootstrap-kubelet.conf --kubeconfig=/etc/kubernetes/kubelet.conf"
Environment="KUBELET_CONFIG_ARGS=--config=/var/lib/kubelet/config.yaml"
# This is a file that "kubeadm init" and "kubeadm join" generate at runtime, populating
# the KUBELET_KUBEADM_ARGS variable dynamically
EnvironmentFile=-/var/lib/kubelet/kubeadm-flags.env
# This is a file that the user can use for overrides of the kubelet args as a last resort. Preferably,
# the user should use the .NodeRegistration.KubeletExtraArgs object in the configuration files instead.
# KUBELET_EXTRA_ARGS should be sourced from this file.
EnvironmentFile=-/etc/default/kubelet
ExecStart=
ExecStart=/usr/bin/kubelet $KUBELET_KUBECONFIG_ARGS $KUBELET_CONFIG_ARGS $KUBELET_KUBEADM_ARGS $KUBELET_EXTRA_ARGS
این فایل مکانهای پیشفرض برای تمام فایل های مدیریتشده توسط kubeadm در kubelet را مشخص میکند.
فایل KubeConfig مورد استفاده برای TLS راه انداز، فایل /etc/kubernetes/bootstrap-kubelet.conf است، اما فقط در صورتی استفاده میشود که /etc/kubernetes/kubelet.conf وجود نداشته باشد.
فایل KubeConfig با هویت منحصر به فرد kubelet در مسیر /etc/kubernetes/kubelet.conf قرار دارد.
فایل حاوی ComponentConfig مربوط به kubelet در مسیر /var/lib/kubelet/config.yaml قرار دارد.
فایل محیط پویا که شامل KUBELET_KUBEADM_ARGS است، از /var/lib/kubelet/kubeadm-flags.env گرفته شده است.
فایل ای که میتواند شامل لغو پرچمهای مشخصشده توسط کاربر با KUBELET_EXTRA_ARGS باشد، از /etc/default/kubelet (برای DEBها) یا /etc/sysconfig/kubelet (برای RPMها) گرفته شده است. KUBELET_EXTRA_ARGS
آخرین فایل در زنجیره پرچمها است و در صورت وجود تنظیمات متناقض، بالاترین اولویت را دارد.
فایل های باینری و محتویات بستههای کوبرنتیز
بستههای DEB و RPM که با نسخههای کوبرنتیز ارائه میشوند عبارتند از:
Package name
Description
kubeadm
ابزار خط فرمان /usr/bin/kubeadm و فایل نصبی kubelet را برای kubelet نصب میکند.
kubelet
فایل باینری /usr/bin/kubelet را نصب میکند.
kubectl
فایل باینری /usr/bin/kubectl را نصب میکند.
cri-tools
فایل باینری /usr/bin/crictl را از مخزن گیت cri-tools نصب میکند.
kubernetes-cni
فایلهای باینری /opt/cni/bin را از مخزن plugins git نصب میکند.